De oorsprong van Barbershop Singing

Het genre "Barbershop Singing" is ontstaan, zo wil de geschiedenis, als een nostalgisch tijdverdrijf gedurende de tweede helft van de negentiende eeuw. Amerikaanse immigranten die zich wilden laten opknappen bij de kapper, moesten over het algemeen lang wachten op hun beurt.
Als tijdverdrijf begon dan de een of de ander een Iers of Engels volksliedje te zingen, waarbij de andere aanwezigen dan een tweede, derde en vierde stem zochten. Omstreeks de eeuwwisseling trad in vrijwel elke revue wel een barbershopkwartet op. De zangstijl dankt zijn naam aan de beroemde song "Mr Jefferson, play that Barbershop Chord" uit 1910.

Het zelf zingen verdween naar de achtergrond toen de radio en film ingeburgerd raakten. Maar op een goede dag in 1938 bedacht de 46-jarige advocaat Owen J. Cash bij wijze van grap, dat het barbershop zingen een beter lot verdiende. Samen met zijn maatje makelaar Rupert Hall schreef hij een humoristische uitnodiging aan enkele vrienden en korte tijd later werd de
"Society for the Preservation and Encouragement of Barbershop Quartet Singing in America" opgericht, afgekort SPEBSQSA

De lange naam en de onmogelijke afkorting behoorden bij de grap; zij verwezen naar de gekke afkortingen van allerlei controlerende regeringscommissies in die (en deze) tijd.
Het idee werd een volkomen onverwacht succes, met als gevolg dat nu over de gehele wereld omstreeks 70.000 mannelijke en 65.000 vrouwelijke leden zingen in barbershopkoren en -kwartetten. Overigens kon pas in 1945 de eerste vrouwelijke organisatie worden opgericht. Dat was na een rechtszaak, aangespannen omdat mannen beweerden dat barbershop niet voor vrouwen bestemd zou zijn. De zaak werd -uiteraard- verloren.

Vanwege de lange naam en de onmogelijke afkorting is onlangs gekozen om de naam te wijzigen in
Barbershop Harmony Society